Uitleg

Een overzicht van alle scheepvaartbronnen in onze collectie.

Vóór 1811 werd de Amsterdamse bevolking begraven in een protestantse kerk of op een kerkelijke of stedelijke begraafplaats. Een uitzondering hierop vormden de joden die hun eigen begraafplaatsen buiten de stad hadden.

In 1849 werd door de Gemeentewet bepaald dat alle gemeenten in Nederland een bevolkingsboekhouding moesten bijhouden. Bij Koninklijk Besluit van 22 december 1849 werd bepaald dat het bevolkingsregister vanaf 1850 verplicht was.

In de bevolkingsregisters van Amsterdam werden per adres alle bewoners ingeschreven. Eens in de zoveel tijd stapte men over op een nieuw systeem met nieuwe registers, vandaar dat er meerdere series bestaan.

In 1921 verdubbelde Amsterdam in oppervlak: toen werden in de uitbreidingsdrift in één klap meerdere randgemeenten ingelijfd.

In de Overgenomen Delen staan de personen die tussen 1892 en 1920 zijn overleden of zijn vertrokken uit Amsterdam.

Met uitzondering van de periode 1914-1918 gaat het hier voornamelijk om in Nederland of uit Nederlandse ouders geboren personen die in het buitenland woonden, en niet (meer) de Nederlandse nationaliteit hadden.

De Aalmoezeniers ontvingen de opbrengst van de Boeten op trouwen en begraven buiten de stad, als financiële bijdrage aan de armenzorg, en hielden dit bij in hun journalen van inkomsten en uitgaven.

Comportementboeken zijn registers waarin de Kweekschool voor de Zeevaart te Amsterdam de vorderingen bijhoudt van de leerlingen tijdens hun verblijf op de school.